Ekonomiczna wysokość stopy

Według przepisów radzieckich ekonomiczna wysokość stopy wynosi to = z (b — c), gdzie: b — długość większego boku podstawy stopy, długość większego boku przekroju słupa, z — współczynnik, zależny od wartości nacisków pod stopą. Wielkości statyczne dla stóp fundamentowych kwadratowych można wyznaczyć w dwojaki sposób: metodą przybliżoną i metodą rusztu wspornikowego. Metoda przybliżona dotyczy fundamentu, przy przyjęciu równomiernego rozkładu nacisku na grunt. Moment zginający w przekroju I—I określa wzór (G + 1,33f). Ze względu jednak na sprężyste wygięcie krawędzi stopy fundamentowej można z dobrym przybliżeniem przyjąć, że momenty w przekroju I—I i II—II Są sobie równe i wynoszą Nf2 —b2c—bc2 -1- c3. Pole podstawy i ogólną wysokość stopy schodkowej oblicza się jak stopy ostrosłupowej. Wymiary odsadzek — wysokość i długość — dobiera się tak, aby obrys fundamentu nie przecinał ostrosłupa stopy fundamentowej kwadratowej, a płaszczyzny boczne nachylone są pod kątem miernym. Zbrojenie przyjmuje się jednakowe dla całego kierunku, największe z otrzymanych dla danego momentu i wysokości odsadzki. W metodzie rusztu wspornikowego, przy dokładnym określaniu momentów zginających w płycie fundamentowej, należy rozpatrywać ją jako rodzaj rusztu wspornikowego, którego pojedyncze pasma połączone są sztywno w punktach węzłowych. Pojedyncze pasma są zginane i skręcane. Ze względu na wzajemne oddziaływanie stopy fundamentowej i gruntu rozkład momentów znacznie odbiega od rozkładu w równomiernie obciążonym wsporniku sztywnym. Pasma brzegowe są obciążone mniejszymi momentami, a środkowe większymi. [hasła pokrewne: deska tarasowa, domek narzędziowy, tarasy drewniane ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: deska tarasowa domek narzędziowy tarasy drewniane